17.12.08

Ημίφως

Περίμενε μια στιγμή
να πάω μια βόλτα μέχρι μέσα
Δεν είναι μακριά, εδώ δίπλα
Ίσαμε τριάντα-σαράντα δευτερόλεπτα με τα πόδια
να θυμηθώ λίγο τί είναι αυτό που βλέπω κάθε μέρα
για να σου πω και σένα μήπως και τα συνεννοηθούμε τελικά
ότι σ' αυτόν τον τόπο δεν αλλάζουν και πολλά
Και δεν είναι ότι άλλαξα ή ότι συμβιβάστηκα
ή ότι "πουλήθηκα", όπως μου' χε πει πριν οχτώ χρόνια η κυρα-Ντίνα
μια κομμουνίστρια

Περίμενε μια στιγμή, ίσαμε τριάντα-σαράντα δευτερόλεπτα
δε θα χρειαστεί παραπάνω
γιατί εδώ μέσα το πρωί και το βράδυ έχουν το ίδιο χρώμα
σ' αυτόν τον ψιλοτάβανο διάδρομο
κανένα τεσσάρι-τεσσεράμιση μέτρα ύψος
Πριν μερικούς μήνες μπορούσα να υπολογίζω πολύ πιο εύκολα
θεοσκότεινα είναι, πρωί και βράδυ
κι όταν ανάβει η λάμπα, λες και πέφτει η τάση
ημίφως
να μη μπορείς να διαβάσεις εφημερίδα
Επάνω στο ταβάνι έχει μια ρωγμή, ίσα που θα τη δεις αν κοιτάξεις
ξεκινάει από τη λάμπα
κανένα δυομισάρι-τρία μέτρα σε μήκος
πριν μερικούς μήνες μπορούσα να υπολογίζω πολύ πιο εύκολα
Βρέχει πολύ αυτές τις μέρες και γεμίζει ο διάδρομος νερά
θα γίνει κανένα βραχυκύκλωμα

Και καθώς το ρεύμα θα διαπερνάει το κορμί σου
τόσο ώστε να υποφέρεις,
αλλά να παραμείνεις ζωντανός και να κάνει η μάνα σου λαμπάδα
στον άγιο διονύσιο
μπορεί για λίγο να ξεχάσεις τη μύτη σου που τρέχει από την υγρασία
τις πατούσες σου, που όσο και να τις τρίβεις στη βρωμοκουβέρτα του 1954 δεν ξεκοκαλώνουν
αλλά γεμίζουν περισσότερα εξανθήματα από τους κοριούς
καθώς το ρεύμα θα διαπερνάει το κορμί σου

Και μετά θα αρχίσουν οι απειλές
να υπογράψεις ότι έφταιγες εσύ για την ηλεκτροπληξία
όπως ο άλλος το Σεπτέμβριο
που κουφάθηκε από το ένα αυτί, είκοσι χρονών παιδί
επειδή του είπαν ότι "τι νομίζεις, στον πόλεμο θα φοράς ωτοασπίδες;"
Και μετά τον φοβέριζε ο παλιάνθρωπος με τα γαλόνια και την καράφλα και τη διαπεραστική φωνή
κι αυτός υπόγραψε χωρίς να το πολυσκεφτεί
και πήγε να κάνει παρέλαση για την επέτειο του "όχι" των δωσίλογων
όχι ότι αν το σκεφτότανε δηλαδή θα άλλαζαν και πολλά
μεθαύριο θα' ναι θεόκουφος και θα λέει στο παιδί του ότι έχει χάσει το αυτί του για αυτή τη χώρα

Γι' αυτό να τα συνεννοηθούμε
σ' αυτόν τον τόπο δεν αλλάζουν και πολλά
Εμένα οι φίλοι μου τα' χουν κάνει άνω-κάτω αυτές τις μέρες
κι εγώ δεν ήμουνα μαζί τους
τους έβλεπα από την τηλεόραση, κλεισμένος σε ένα γραφείο
με κλειδωμένη από μέσα την πόρτα
τους έβλεπα από την τηλεόραση
άκου να δεις...
Το διάλεξα θα πεις, και θα' χεις δίκιο
γιατί αντί να είμαι μαζί τους
καθόμουνα, θηρίο στο κλουβί, μαζί με τους άλλους
που από το πρώτο βράδυ είπανε "καλά του κάνανε του τσογλανιού, ν' αγιάσει το χέρι τους"
κι ετοιμαστήκανε να κάνουν λαμπάδα
στον άγιο διονύσιο

Στην αρχή τους πουλάγανε ακριβά τα κανάλια τους φίλους μου
βροχή τα χιλιάρικα για τα διαφημιστικά
κι εγώ χαιρόμουνα για πρώτη φορά
γιατί μπορούσα τουλάχιστον να τους βλέπω
"Όλα στην εποχή μας διαφημίζονται, γιατί όχι κι αυτό..."

Όταν σταμάτησαν οι διαφημίσεις να πουλάνε
κι έφαγε κι ο τελευταίος πικραμένος απ' αυτή την ιστορία
ξεκλείδωσα την πόρτα κι είπα να θυμηθώ τί μου συμβαίνει στ' αλήθεια
Το πρωί θα βγει πάλι ο μαλάκας με το μουστάκι
ή με τα γαλάζια μάτια, ή με την καράφλα και τη διαπεραστική φωνή
προσχή ημιανάπαυση
τα όπλα χιαστί, τα όπλα παρά πόδα
Οι φίλοι μου θα συνεχίσουν να τα κάνουν άνω-κάτω
χωρίς διαλλείματα για διαφημιστικά
όπως γινόταν τόσα χρόνια
και να αγκαλιάζονται στα παλιά σπίτια, στα υπόγεια, και στα πεζοδρόμια
για να σταματάνε οι μύτες τους να τρέχουν
Δεν υπήρχε ποτέ καλύτερος τρόπος απ' αυτόν
Κι άστους να λένε για λαϊκή εξέγερση
σ' αυτόν τον τόπο δεν αλλάζουν και πολλά.